رسول خدا (ص) «چهار چیز است که اگر یکی از آن ها به خانه ای درآید، آن را ویران کند و از برکت دور سازد: خیانت، دزدی، شراب خواری و زنا»
منو اصلی
اخبار > راز نمازهای طولانی و عبادت‌های پیامبر


  چاپ        ارسال به دوست

راز نمازهای طولانی و عبادت‌های پیامبر

در حالات پیامبر(ص) می‌خوانیم که آن قدر برای نماز و عبادت می‌ایستاد که پاهایش ورم می‌کرد. به آن حضرت(ص) عرض شد: چرا خود را این‌گونه زحمت می‌دهی؟ پیغمبر(ص) در پاسخ فرمود: آیا بنده سپاسگزار خدا نباشم؟!

نقش و اهمیت نماز در دین نشان دهنده عظمت و استحکام این حبل متین و ریسمان استوار میان زمین و آسمان است.
ریسمان دیگر اعمال ارزشی برای صعود انسان به افق بلند سعادت کافی نیست، ولی نردبان نماز، افزون بر آن که به تنهایی وسیله عروج است، می‌تواند ثقل و
سنگینی بقیه اعمال را نیز متحمل شود.
رضا اخوی کارشناس مرکز تخصصی نماز[1] در کتاب «ثانیه‌های انس» یکی از مهم‌ترین راهکارهای انس با نماز و چشیدن لذت نمازگزاری را تقویت خداباوری و
دلدادگی می‌داند و در خصوص دومین راهکار انس با نماز می‌نویسد: یکی از ویژگی‌های بارز انسان، فقر ذاتی و نیازمندی همیشگی او نسبت به
خالق هستی است، به فرموده پروردگار «یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَی اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ»؛ شما به خداوند نیازمند هستید و او از شما بی نیاز است.
حال که او «غنی» است که هست، «غنی» و هیچ نیاز و احتیاجی ندارد، امر، فعل و رهنمود او، به جز حکمت و کرم به مخلوق نیست.
*زبان حال مخلوق
همه انسان‌هایی که با حقیقت وجود خود آشنا هستند، نیاز خود را می‌دانند و موظف به سپاسگزاری و تشکر از کسی که به آنان نعمت و تحفه‌ای عطا کرده
می‌دانند و این قدرشناسی نوعی زبان حال است که نشانگر لیاقت هدیه گیرنده است..
این قدرشناسی و درخواست تداوم عنایت، زمانی رنگ جدی‌تری به خود می‌گیرد که همه چیز انسان وابسته به او باشد و بر پایه عنایات و توجهات او قرار
داشته باشد.
خدایی که ولی نعمت ماست و هرچه داریم از لطف و عنایت و احسان اوست و همه جیره خوار خوان کَرَم او هستند و اگر لحظه و آنی دست عنایت خویش را از سر
بندگان بردارد، همه به فلاکت و بدبختی خواهند افتاد.
فضل خدای را که تواند شمار کرد؟/ یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد؟... الوان نعمتی که نشاید سپاس گفت/ اسباب راحتی که نشاید شمار کرد
*تلألؤ قرآن
سوره‌های فراوانی همانند «الرّحمن» و «روم» پر است از یاد آلا و نعمت‌های الهی «قُلْ مَن یَرْزُقُکُم مِّنَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللهُ»؛
بگو چه کسی از آسمان‌ها و زمین روزی‌تان می‌دهد؟ بگو: خدا! (سوره سبا، آی 24).
سخن نهایی را خداوند در این آیه بیان کرده است: «وَ إِن تَعُدُّواْ نِعْمَةَ اللّهِ لاَ تُحْصُوهَا»؛ و اگر نعمت‌های خدا را بشمارید، هرگز نمی‏توانید
آن را احصا کنید، خداوند غفور و رحیم است.
امیرمؤمنان(ع) در ناتوانی انسان از حمد خدا و شمارش نعمت‌هایش می‌فرماید: «اَلْحَمْدُلِلَّهِ اَلَّذِی لاَ یَبْلُغُ مِدْحَتَهُ اَلْقَائِلُونَ وَلاَ یُحْصِی نَعْمَاءَهُ اَلْعَادُّونَ»؛ خداوندی را سپاس که گویندگان هرگز به کنه مدح و ثنای او نمی‌رسند و شمارندگان، نعمت‌های او را
نمی‌توانند بشمارند». 
مهربانی و لطف و کرم الهی، از زبان مبارک امام عارفان امام حسین(ع) شنیدنی است: «مرا نشو و نما دادی و پیش از این نیز بـه من مهر ورزیدی، به وسیله رفتار نیکویت و نعمت‌های شایانت که پدید آوردی خلقتم را از منی ریخته شده و جایم دادی در سه پرده تاریکی (مشیمه و رحم و شکم) میان گوشت و خون و
پوست و گـواهـم نساختی در خلقتم و واگذار نکردی به من چیزی از کار خودم را سپس بیرونم آوردی بدانچه در علمت گذشته بود، از هدایتم به سوی دنیا خلقتی
تمام و درست و در حال طفولیت و خردسالی در گهواره محافظتم کردی و روزیم دادی از غذاها شیری گـوارا و دل پرستاران را بر من مهربان کردی و عهده‌دار
پرستاریم کردی مادران مهربان را و از آسیب جنیان نگهداریم کردی و از زیادی و نقصان سالمم داشتی، پس برتری تو ای مهربان و ای بخشاینده.
*نماز و حس نیازمندی
اقامه نماز نوعی قدرشناسی به درگاه خالق کریمی است که لحظه به لحظه عنایتش را بر ما مستدام می‌دارد و انسان با عبادت خود، ضمن سپاسگزاری از
نعمت‌های موجود، جبهه شکر به درگاه الهی می‌ساید، از این رو در حالات پیامبر گرامی(ص) می‌خوانیم که آن قدر برای نماز و عبادت می‌ایستاد که
پاهایش ورم می کرد، آن قدر نماز شب می‌خواند که چهره‌اش زرد می‌شد، به آن
حضرت عرض شد: چرا خود را این گونه زحمت می‌دهی؟
حضرت در پاسخ فرمود: «افلا اکون عبداً شکوراً»؛ آیا بنده سپاسگزار خدا نباشم؟!


١٣:٥٤ - 1397/07/20    /    شماره : ١٣١٤٢    /    تعداد نمایش : ٤٤١



خروج




كليه حقوق اطلاعات و مطالب اين سايت محفوظ و متعلق به سایت ایران اخلاق می باشد