امام سجاد(ع) می فرماید: حقِ مادر این است که بدانی او تو را حمل کرده است، به گونه ای که هیچ کس فردی را این چنین حمل نمی کند؛ از شیرة جان خودش برای تو صرف کرده است، که هیچ کس این کار را برای تو نکرده است و جز مادر، کسی اینگونه دیگری را غذا نمی دهد؛ در نگهداری تو با گوش و چشم و دست و پا و مو و پوست خود و با تمام قدرت کوشیده است و این تکالیف را با خوش حالی و بی منّت انجام داده است و در این راه همة سختی ها و غم و غصه ها را بر خود هموار کرده است تا هنگامی که دست توانای آفریدگار تو را از شکم او بیرون آورد و متولد شدی؛ خودش تشنه باشد، اما تو را سیراب کند؛ خودش زیر آفتاب سوزان بماند، ولی تو را در سایه نگه دارد؛ راضی بوده است برای آسایش تو از خواب خود چشم بپوشد و آسایش تو را به قیمت رنج و ناراحتی خودش فراهم سازد. رَحِم او جایگاه رشد و دوران جنینی تو بوده است؛ و دامن او بسترِ آسایش تو و پستانش منبع آب و غذای تو و جان او سپر بلای تو بوده است. آیا تو آن قدرت را داری که به شایستگی سپاس او را بگزاری و از او حق شناسی کنی، بجز این که خدا تو را در این راه مدد کند؟ پس به قدر خود از او سپاسگزاری کن.
منو اصلی
اخبار > «شهر بدون گدا»


  چاپ        ارسال به دوست

«شهر بدون گدا»

.. هوا سرد شده و دستان کوچکش مدام رنگ عوض می‌کنند. همه چیز خوب بود تا وقتی پدر از بالای داربست افتاد و دیگر روی پاهایش نایستاد. حالا دستان کوچک او بود که به جای مداد، بسته‌های دستمال کاغذی و آدامس و فال در دست می‌گرفت تا زندگی‌شان سرپا بایستد. این قصه هر روز و هر هفته در شهرهای کوچک و بزرگ در حال تکرار و تکثیر شدن است؛ قصه بچه‌هایی که از سر ناچاری (در بهترین حالت) و از سر اجبار و تهدید (در بدترین حالت) سر چهارراه‌ها و جلوی پاساژهای گران قیمت می‌ایستند؛ آنهایی که با نام نامانوس «بچه‌های کار» می‌شناسیم‌شان. در حالت کلی، شاید ایستادن آنها جلوی ماشین‌ها و آدم‌هایی که غرق در افکار خودشان عبور می‌کنند، به ماموران سد معبر یا پلیس ختم شود و گام بعدی این قصه آنها را تا مراکز نگهداری کوتاه‌مدت و میان‌مدت ببرد؛ تجربه‌ای سخت و تلخ برای آنهایی که ناچار از تامین معاش خانواده، بار مسوولیت را به دوش کشیده‌اند. با وجود این، تجربه بهتری هم هست؛ جایی دورتر از پایتخت، در تبریز.

تجربه تبریز در برخورد با «کارِ کودک»

نمونه نسبتا موفق

تبریز به شهر بدون گدا معروف است. این شهرت با درصدی احتمال خطا، واقعی است و علتش موسسه‌های توانمند خیریه و اعتماد مردم به این مجموعه‌ها برای حل مشکل تکدی‌گری و افراد نیازمند است. 


١٨:٥٠ - 1397/08/02    /    شماره : ١٧٣٦٣    /    تعداد نمایش : ٢٢٣



خروج




كليه حقوق اطلاعات و مطالب اين سايت محفوظ و متعلق به سایت ایران اخلاق می باشد