امام حسین (علیه السلام): سخنى ـ که ناراحت کننده باشد ـ پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن که دوست داشته باشى که همان سخن پشت سر خودت گفته شود.
منو اصلی
اخبار > اگر خدا بخواهد


  چاپ        ارسال به دوست

اگر خدا بخواهد

 

«البته مشیت و ارادة خدا را در نظر بگیرید»

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا إِلَّا أَن يَشَاء    کهف (24-23)

هرگز مگوی: فردا چنین می کنم، مگر خداوند بخواهد ...

  ادب بندگی اقتضا می کند که بنده در همة کارها و تصمیم گیری های خود مشیت و ارادة خداوند را، که خالق و مدّبر کلّ هستی است، در نظر بگیرد و عبارت «اِن شاءَاللّهُ»، (اگر خدا بخواهد) را بر زبان جاری کند. عبودیت و بندگی می طلبد که عبد بدون محاسبة ارادة مولا و ربّ خویش برنامه ریزی نکند و خود را در همه حال تسلیم اراده و مشیت و خواست او بداند و از صمیم جان به این شعار توحیدی معتقد باشد که «لا حَولَ وَلا قُوهَ الاّ بِاللهِ العَلیِ العَظیمِ»؛ و این در حقیقت همان توحید افعالی است که بر اساس آن، انسانِ موحد آزادی و اختیار و اراده دارد، اما مستقل از خدا نیست و وجود هر چیز و تحقق هر امری را به مشیت و ارادة الهی وابسته می داند.

در آیات متعددی از قرآن، این حقیقت بیان شده است: آنجا که خداوند دربارة پیروزی مسلمانان در جنگ بدر می گوید: «فَلَم تَقتُلُوهُم وَلکِنَّ اللهَ قَتَلَهُم وَ مارَمَیتَ اِذ رَمَیتَ وَلکِنَّ اللهَ رَمی» (انفال: 17) شما نبودید که کفار را کشتید، بلکه خداوند آنها را به قتل رساند و ای پیامبر، آنگاه که تیر می انداختی تو تیر نمی انداختی بلکه خدا می افکند؛ و نیز آنجا که نصرت و پیروزی را فقط از جانب خداوند می داند؛ (آل عمران: 126) و آنجا که خداوند را خالق انسان ها و اعمال انسان ها معرفی کرده است؛ (صافات: 96) و آن جا که سخن از تأییدات الهی بر مؤمنان و بندگان صالح است. (مائده:110؛ انفال:26 و و62؛ صف:14؛ توبه:40؛ مجادله:22) امام علی (ع) می فرمایند: «گروهی از یهود دربارة چیزی از پیامبر پرسیدند. آن حضرت فرمودند: فردا بیایید تا جوابتان را بدهم و ان شاءالله نفرمود. پس تا چهل روز از آمدن جبرئیل به نزد پیامبر جلوگیری شد. بعد از چهل روز جبرئیل بر پیامبر فرود آمد و این آیه را آورد.» (تفسیر عیاشی، ج2، ص 324) در ادامه این آیه خداوند می فرماید: «اگر فراموش کردی پروردگارت را به یاد آر.» دراین باره از امام صادق (ع) پرسیدند، حضرت فرمودند «یعنی اگر فراموش کردی که اِن شاءَالله بگویی، همان زمان که به یادت آمد اِن شاءاللّه» بگو. (تفسیر عیاشی، ج2، ص 324)

 

 


٠٠:٤١ - 1397/04/20    /    شماره : ١٠٨١٥    /    تعداد نمایش : ٦٨٧



خروج




كليه حقوق اطلاعات و مطالب اين سايت محفوظ و متعلق به سایت ایران اخلاق می باشد