وَ قَالَ [عليه السلام] وَ قَدْ عَزَّى الْأَشْعَثَ بْنَ قَيْسٍ عَنِ ابْنٍ لَهُ 
يَا أَشْعَثُ إِنْ تَحْزَنْ عَلَى ابْنِكَ فَقَدِ اسْتَحَقَّتْ مِنْكَ ذَلِكَ الرَّحِمُ وَ إِنْ تَصْبِرْ فَفِى اللَّهِ مِنْ كُلِّ مُصِيبَةٍ خَلَفٌ يَا أَشْعَثُ إِنْ صَبَرْتَ جَرَى عَلَيْكَ الْقَدَرُ وَ أَنْتَ مَأْجُورٌ وَ إِنْ جَزِعْتَ جَرَى عَلَيْكَ الْقَدَرُ وَ أَنْتَ مَأْزُورٌ يَا أَشْعَثُ ابْنُكَ سَرَّكَ وَ هُوَ بَلَاءٌ وَ فِتْنَةٌ وَ حَزَنَكَ وَ هُوَ ثَوَابٌ وَ رَحْمَةٌ .

و درود خدا بر او ، فرمود: (جهت تسليت گفتن به اشعث بن قيس در مرگ فرزندش)
ای اشعث برای مرگ فرزندت اندهناکی، بخاطر پیوند خونی و خویشاوندی­ات حق داری و اگر شکیبایی ورزی، بدان هر مصیبتی را نزد خداوند پاداشیاست. ای اشعث، اگر صبور و شکیبا باشی تقدیر خداوند بر تو جاری شده و پاداش خواهی یافت و اگر بی تابی کنی، تو گناهکار می­شوی. پسرت تو را شاد و مسرور می­داشت ولی برای تو امتحان و آزمایش الهی بود. مرگ او تو را اندوهگین ساخت. در حالیکه اگر صبوری ورزی پاداش و آمرزش الهی برای هر دوی شماست.

Amir al-muminin, peace be upon him, said in condoling Ashath ibn Qays about (the death of) his son:  Ash ath, if you grieve over your son, certainly it is the consequence of the blood relationship; but if you endure, then Allah provides recompense for every affliction.  Ashath, if you endure even then matters will move on as ordained by Allah but in that case you will deserve reward; while if you lose patience, matters will again move as ordained by Allah, but in this case you will be bearing the burden (of sins). 0 Ashath, your son (when he lived) gave you happiness while, at the same time, he was a trial and hardship and (when he died) he grieved you while, at the same time, he has proved a source of reward and mercy for you.