Allah destroys interest and gives increase for charities. And Allah does not like every sinning disbeliever.therein.در تفسیر «کبیر» فخر رازى آمده است: وقتى رباخوار، عواطف و عدالت انسانى را در خود محو کند، خود و اموالش مورد نفرین فقرا قرار مىگیرند کینه، انتقام و توطئه سرقت هر لحظه او را تهدید مىکند و این نمونهاى از آن نابودى است که در این آیه مطرح شده است.
نابود شدن اموال حاصل از ربا سنت تردیدناپذیر الهى است
هر چند رباخوار به قصد انباشت ثروت از دیگران ربا مىگیرد، ولى خداوند در آیه 276 سوره مبارکه بقره تأکید کرده است: برکت و آثار خوبى که باید ازدیاد مال داشته باشد را از ربا مىگیرد.از دستورات دین مبین اسلام، کسب روزی حلال و پرهیز از مال حرام در زندگی است چراکه روزی حلال تاثیر مستقیمی بر زندگی انسان داشته و سعادت و یا شقاوت را برای انسان رقم خواهد زد.
«ربا خواری» یکی از مصادیق مال حرام است که قرآن کریم، این مسئله را جنگ با خدا مطرح کرده است و انسان به طور جد از گرفتن و یا دادن ربا نهی شده است.
«یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَو اْ وَیُرْبِى الْصَّدَقَتِ وَاللَّهُ لَایُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثِیمٍ»(بقره 276 ) خداوند ربا را نابود مىکند، ولى صدقات را افزایش مىدهد و خداوند هیچ انسان ناسپاس و کافرِ گنهکارى را دوست نمىدارد.
توضیحات:
کلمه «محق» به معناى نقصان تدریجى است و مُحاق به ماه گفته مىشود که نورش در شبهاى آخر آن چنان کاهش یافته که دیده نمىشود و اما «ربا» به معنى رشد تدریجى است.
این آیه یادآور مىشود که هر چند رباخوار به قصد انباشت ثروت، از دیگران ربا مىگیرد، ولى خداوند برکت و آثار خوبى که باید ازدیاد مال داشته باشد را از ربا مىگیرد. لازم نیست خود مال رَبَوى از بین برود، بلکه اهدافى که از افزایش ثروت در نظر است از بین مىرود.
رباخوار، بسیار ناسپاس و گنهکار است. او با گرفتن ربا خود را ضامن مردم، زندگى خود را حرام، عباداتش را باطل، و حرص و طمع قساوت را بر خود حاکم مىگرداند. «کَفَّارٍ أَثِیمٍ»
در نظام رَبَوى، سعادت، محبت و امنیت، وجود ندارد و چه بسیار ثروتمندانى که از سرمایه خود، هیچ نوع راحتى، آرامش و یا محبوبیتى را به دست نمىآورند، اما در نظامى که در آن انفاق، صدقه و قرضالحسنه رایج باشد، آن جامعه از برکات زیادى برخوردار است. در این نظام، فقرا مأیوس نبوده و اغنیا در فکر تکاثر نیستند.
همچنین در نظام مالی مبتنی بر انفاق و صدقه، محرومان به فکر انتقام و سرقت، و اغنیا نگران حراست و حفاظت اموال خود نیستند و جامعه از یک تعادل نسبى همراه با الفت، رحمت، تفاهم و امنیت برخوردار خواهد بود.
در تفسیر «کبیر» فخر رازى آمده است: وقتى رباخوار، عواطف و عدالت انسانى را در خود محو کند، خود و اموالش مورد نفرین فقرا قرار مىگیرند کینه، انتقام و توطئه سرقت هر لحظه او را تهدید مىکند و این نمونهاى از آن نابودى است که در این آیه مطرح شده است.
پیامها:
1- به رشد ظاهرى ثروت خیره نشوید، نظام اقتصادى بر اساس ربا روبه نابودى است. «یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَواْ»
2- نابود کردن مال ربوى، از سنتهاى الهى است. «یَمْحَقُ اللَّهُ الْرِّبَواْ» فعل مضارع نشانه استمرار است.
3- رواج صدقه و زکات، سبب رشد و استوارى اقتصاد است. «وَیُرْبِى الْصَّدَقَتِ»
4- رباخوار، از رحمت و محبّت الهى محروم است. «وَاللَّهُ لَایُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثِیمٍ»
5 - رباخوار، بسیار ناسپاس و گنهکار است. او با گرفتن ربا خود را ضامن مردم، زندگى خود را حرام، عباداتش را باطل، و حرص و طمع قساوت را بر خود حاکم مىگرداند. «کَفَّارٍ أَثِیمٍ»
چاپ 
ارسال به دوست
