لوری هولدر-وب. جفری کوهن

خلاصه

پاسخ های نظارتی به شکست های تجاری در سال های 1998-2001، آنها را در قالب یک شکست کلی مدیریت و اخلاق قرار می دهد تا به عنوان مشکلات یک سازمان خاص. در میان پاسخ های نظارتی بخش 406 از قانون Sarbanes–Oxley، SEC، و تبادل مورد نیاز برای ارائه یک دستورالعمل اخلاقی وجود دارد.  با این حال، فشارهای سازمانی در اطراف این مقررات نشان دهنده پتانسیلی برای پاسخ های نمادین و مجزا بودن پاسخ ها از اقدامات سازمانی است. در این مقاله، ما به بررسی دستورالعمل های اخلاقی  برای یک نمونه طبقه بندی شده از 75 شرکت آمریکایی در پنج صنعت مجزا می پردازیم  و پوشش محتوا و زبان در سراسر سازمان ها  از طرقی که  خواسته ناظران نیست رایافتیم و آن زبان برای به حداقل رساندن اثرات دستورالعمل درمحدود کردن رفتار سازمانی مورد استفاده قرار گرفته است. با این حال، یک استثنای قابل توجه در بخش  دستورالعمل های اختصاصی اخلاق گزارش دهی مالی، وجود دارد . اگر چه این مواد هنوز هم حاوی اطلاعات متن استاندارد قانونی است، یک راهنمای آشکار و زبان تأکید مربوط به نیاز به حفظ یکپارچگی شیوه های گزارشگری را ارائه می دهد. این نشان می دهد که درک شرکت از منبع شکست ها یکی از گزارش های مالی جعلی است. گذشته از موضوع گزارشدهی مالی، محتوای مبهم و دارای سبک دستورالعمل ها، پاسخ پیش بینی شده ای بود و به منزله یک پاسخ عقلانی به مقررات بود. با این حال، مقررات به وضوح این اعتقاد رابیان می کند که دستورالعمل ها باید از شرکتی به شرکت دیگر متفاوت باشد و هر شرکت باید محتوای خاص از یک دستورالعمل را مشخص کند. گذشته از مسائل گزارشگری مالی، نتایج مشاهده شده نشان می دهد که تلاش های نظارتی ممکن است در تحریک شرکت ها در تغییر نگرش و اجرای استانداردهای اخلاقی بالاتر توسط گردانندگان شرکت، شکست بخورد.     

The Cut and Paste Society: Isomorphism in Codes of Ethics

Lori Holder-Webb • Jeffrey Cohen

Abstract 

Regulatory responses to the business failures of 1998–2001 framed them as a general failure of governance and ethics rather than as firm-specific problems. Among the regulatory responses are Section 406 of Sarbanes–Oxley Act, SEC, and exchange requirements to provide a Code of Ethics. However, institutional pressures surrounding this regulation suggest the potential for symbolic responses and decoupling of response from organizational action. In this article, we examine Codes of Ethics for a stratified sample of 75 U.S. firms across five distinct industries and find that content and language converge across organizations in ways undesired by the regulators, and that language is used to minimize the effects of the Code on constraining organizational behavior. There is, however, a noteworthy exception in the sections of the Codes dedicated the ethics of financial reporting. Although this material still contains legalistic boilerplate information, it does offer concrete guidance and emphatic language pertaining to the need to maintain the integrity of reporting practices. This suggests that the corporate understanding of the source of the failures is one of fraudulent financial reporting. Aside from the matter of financial reporting, the vague and stylized content of the Codes was a predicted response and constitutes a rational response to the regulation. The regulation, however, clearly states the belief that Codes should vary from firm to firm and that individual firms should determine the specific content of a Code. Aside from financial reporting matters, the observed result suggests that regulatory efforts may have failed to instigate corporate change in attitudes toward and enforcement of higher ethical standards by corporate actors.