فرهاد تبریزی، یک مهاجر 69 ساله از ایران ،بعد از تحمل سرفه های خونی به اورژانس بیمارستان سنت وینسنت (یک بیمارستان خصوصی شهری) آورده شد. او سرفه شدید، خستگی، درد قفسه سینه، تنگی نفس  و سردرد داشت. بعد از اینکه وضعیت آقای تبریزی ثابت شد، تیم اورژانش او را در بیمارستان پذیرش کردند و در آنجا (در طول چند روز) یک بررسی کامل شامل عکس برداری اشعه ایکس قفسه سینه، سی تی اسکن، مدیاستیناسکوپی و اسکن پت را انجام می دهند.

در ابتدا پرستاران تلاش می کنند که سابقه وضعیت سلامت کامل آقای تبریزی را جمع آوری کنند ولی به مشکل بر می خورند چون ایشان تقریبا قادر نیست انگلیسی صحبت کند. او فارسی را به خوبی صحبت می کند ولی از عوامل پزشکی در دسترس، کسی نمی تواند فارسی صحبت کند. با این وجود او گهکاهی با پسر بزرگسال خود است  که می تواند به طور مناسبی هم انگلیسی و هم فارسی صحبت کند و همچنین به طور متناوب با همسرش است که تنها می تواند فارسی صحبت کند (زن او به طور مرتب برای سلامتی همسرش نماز می خواند). پرستاران تلاش می کنند که سابقه ای از وضعیت سلامت او در زمانی که پسرش در کنار او است را جمع آوری کنند ولی به دلیل مشخص نبودن زمان ملاقات پسر با پدرش این کار دشوار است.  حتی اگر پسر هم برای ترجمه حضور داشته باشد، آقای تبریزی با ارائه سابقه پزشکی خود و خانواده راحت نیست و این موضوع باعث ناامیدی تیم پزشکی شده است.....

Cancer: A Failure to Communicate

by Karen Peterson-Iyer

Farhad Tabrizi, a 69-year-old immigrant from Iran, is brought to the emergency room at St. Vincents Medical Center (a private urban hospital) after coughing up blood. He presents with severe coughing, fatigue, chest pain, shortness of breath, and headaches. After stabilizing Mr. Tabrizi, the emergency room team admits him to the hospital, where he is given (over the course of a few days) a thorough workup, including chest x-rays, CT scans, mediastinascopy, and a PET scan.

At the start of the visit, the nurses attempt to gather a detailed health history; but this proves difficult, since Mr. Tabrizi speaks almost no English. He does speak fluent Farsi, but there are no Farsi-speaking medical personnel readily available. However, Mr. Tabrizi is accompanied on-and-off by his adult son, who is reasonably fluent in both English and Farsi. He is also accompanied intermittently by his wife, who speaks only Farsi. (The wife makes it a point of regularly offering prayers for her husbands health.) The nurses attempt to gather a health history whenever the son is present, which is not always easy, since his visits are unpredictable. Even when his son is present to help translate, Mr. Tabrizi seems extremely uncomfortable offering up any detailed ..