ایوا المکوئیست

شواهد تجربی کمی از اثرات طولانی مدت تأثیرات انزوای اجتماعی در افراد جوان در دسترس است. در دوران کودکی، کلاس درس به عنوان زمینه محوری برای بروز مشکلات اجتماعی که برای رشد سلامت  مضر است، بهحسابمیآید. هدف از این مطالعه بررسی انزوای اجتماعی در کلاس درس و ارتباط آن با بیماری های بزرگسالان است. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از یک مطالعه طولی با استفاده از یک گروه 1953 نفره که در استکهلم سوئد متولد شدهاند (n = 14,294)، به دست آمد.دو نوع از انزوای اجتماعی در کلاس درس یعنی نداشتن دوست و به حاشیه رانده شدن با استفاده از معیارهای جامعه سنجی در کلاس ششم مورد، بررسی قرار گرفت(1996).  اطلاعات مربوط به سلامت بزرگسالان از اطلاعات ثبت شده در پرونده سلامت بیماران (1973–2003) به  دست آمده است. تحلیل ها بر اساس رگرسیونلوجستیک و پواسون انجام گرفت. نتایج،  دو نوع انزوای اجتماعی در کلاس درس را که به تفاوت های فردی، جنبه های مربوط به مدرسه  و خانواده مربوط می شوند، را نشان می دهد. در حالی که به حاشیه رانده شدن با شانس بستری در بیمارستان همراه بود، فقدان دوست به اینگونه نبود. اما اگر شرایط بستری باشد، در هر دو نوع انزوا مراقبت های بیمارستانی قابل توجهی وجود دارد. این نتایج به طور کامل قابل توضیح به وسیله جنبه های فردی،  جنبه های مدرسه و خانواده نبودند.

 Ylva Almquist

Abstract

Empirical evidence of long-term health effects of social isolation in young people is limited. In childhood, the school class emerges as a central context, wherein social disadvantages may be detrimental for health development. The purpose of this study was to examine social isolation in the school class and its association with adult disease. Data was derived from a longitudinal study using a 1953 cohort born in Stockholm, Sweden (n = 14,294). Two types of social isolation in the classroom, friendlessness and marginalisation, were sociometrically assessed in 6th grade (1966). Information on adult health was gathered through registry-data on in-patient care (1973–2003). Analyses were based on logistic regression and Poisson regression. The results demonstrated that both types of social isolation in the school class were related to various adverse individual, school-related and family-related aspects. Moreover, while marginalisation was associated with the odds of becoming hospitalised, friendlessness was not. However, if ever being hospitalised, both types of isolates had significantly more hospital care events. These results were largely unexplained by the included individual, school-related and family-related aspects.